در اوایل سال 1738، دانیل برنولی سوئیسی از روش فشار دیفرانسیل برای اندازه گیری جریان آب بر اساس اولین معادله برنولی استفاده کرد. بعدها، GB Venturi ایتالیایی استفاده از لوله های Venturi را برای اندازه گیری جریان مطالعه کرد و نتایج تحقیقات خود را در سال 1791 منتشر کرد.
در سال 1886، هرشل آمریکایی از لوله های ونتوری برای ساخت یک دستگاه اندازه گیری عملی برای اندازه گیری جریان آب استفاده کرد.
از اوایل تا اواسط قرن{0}، اصول اولیه اندازهگیری به تدریج به بلوغ رسید و مردم دیگر تفکر خود را به روشهای اندازهگیری اولیه محدود نکردند، بلکه کاوشهای جدیدی را آغاز کردند.
در دهه 1930 روشی برای اندازه گیری دبی مایعات و گازها از امواج صوتی وجود داشت، اما تا جنگ جهانی دوم پیشرفت چندانی نداشت. در سال 1955 بود که فلومتر Maxon با استفاده از روش چرخه صدا برای اندازه گیری جریان سوخت هوانوردی معرفی شد.
پس از دهه 1960، ابزارهای اندازه گیری در جهت دقت و کوچک سازی شروع به توسعه کردند.
با توسعه سریع فناوری مدار مجتمع، دبی سنج های اولتراسونیک (موج) با فناوری حلقه قفل فاز نیز به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. استفاده گسترده از ریز رایانه ها توانایی اندازه گیری جریان را بیشتر بهبود بخشیده است. برای مثال، فلومترهای لیزری داپلر می توانند سیگنال های پیچیده تری را پس از استفاده از میکروکامپیوترها پردازش کنند.